Omlet blog

Date Archives: mei 2019

Het voordeel van de Maya Nook voor een voormalige asielkat

Er wachten veel katten in asielen op een nieuw thuis. Sommige van hen hebben een zware tijd achter de rug. Misschien hebben ze op straat geleefd, zijn ze mishandeld of gewond. Hierdoor kunnen ze, begrijpelijk, op hun hoede zijn voor mensen die ze niet kennen.

Toen in mijn kat adopteerde was hij depressief en had overgewicht door de lange tijd die hij in zijn kennel had doorgebracht zonder interesse te tonen in spelen of interactie met mensen. Hij verbleef al vier maanden in het asiel en tot dan toe had nog niemand interesse in hem getoond. Door de stress was zijn vacht uitgevallen maar toen ik hem aaide hoorde ik een zacht gespin. Dat was het moment waarop ik besloot hem te adopteren.

Nadat Smudge thuis was aangekomen opende ik het deurtje van zijn reismandje. Een aantal uren weigerde hij echter om naar buiten te komen. Toen hij dat wel deed verstopte hij zich snel onder de keukentafel.

Gedurende de eerste weken dat hij bij ons was bracht hij veel tijd door onder bedden, banken, tussen dozen of onder een dekentje. Het duurde lang voordat Smudge de moed had verzameld om op de bank te komen zitten. En zelfs als hij daar zat was de minste beweging of geluid voldoende om hem in angst te laten verdwijnen.

Het was duidelijk dat hij meer tijd nodig had om zich thuis te gaan voelen en minder bang te zijn. Tijd om outside the box te denken – of juist binnen? Ik merkte namelijk dat hij zich in een gesloten ruimte meer op zijn gemak voelde, waar niets of niemand bij hem kon. Daarom besloot ik te zoeken naar een mand die het beste bij zijn timide persoonlijkheid paste.

De Maya Nook is een indoor kattenhuis met gordijnen. Jawel, gordijnen. Voordat u dit afdoet als weer een voorbeeld van antropomorfisme, laat het me uitleggen. De gordijnen zien er niet alleen mooi uit, maar zijn ook functioneel. Het verandert de Nook in een gesloten ‘kamertje’ waar katten in alle rust kunnen slapen. Kortom, een veilige plek die helemaal van hen alleen is. Door hun mandje in de Nook te zetten geeft u ze een plek waar ze zich kunnen terugtrekken. De gordijnen maken het mogelijk om hun ruimte volledig af te sluiten zodat ze niet naar buiten kunnen kijken, maar ze ook niet gezien kunnen worden. 

Toen ik Smudge kennis liet maken met de Maya Nook duurde het niet lang voordat hij eraan gewend was. Ik liet hem alleen met de Nook zodat hij de kans kreeg het op zijn eigen tempo te benaderen. Het leek me geen goed idee hem op te tillen en hem erin te zetten, omdat hij er zo misschien een negatieve associate mee zou krijgen. Hij snuffelde wat rond en verkende de Nook van binnen met de gordijnen open. Toen hij er voor het eerst in ging liggen sloot ik de gordijnen voor 30 seconden en opende ze weer. Dit herhaalde ik een aantal keer zodat hij aan beide scenario’s kon wennen. 

Als hij zich achter de bank of onder het bed verschool leek hij voortdurend op zijn hoede. Met de Maya Nook heb ik het idee dat hij zich helemaal kan ontspannen en beter in staat is zich af te sluiten van wat er aan de andere kant van de gordijnen gebeurt.

De combinatie van een rustige plek en meer slaap heeft meerdere voordelen voor de voortgang van Smudge. Hij is duidelijk meer ontspannen en brengt meer tijd door buiten zijn mand. Hij begint er zelfs een beetje voor open te staan om te spelen. Voor onbekenden is hij nog steeds bang, al laat hij zich steeds vaker zien. Maar hij weet dat hij altijd naar zijn Nook kan gaan als het hem wat teveel wordt.

Ik ben er ook zeker van dat de Nook enorm gaat helpen tijdens bijvoorbeeld Nieuwjaar. Het zal helpen het geluid van het vuurwerk wat te dempen en de gordijnen zorgen ervoor dat de lichtflitsen niet zichtbaar zijn.

De Maya Nook is ontworpen als een meubelstuk en we kunnen er dus van alles bovenop zetten. Ik vind het een mooie plek om Smudge zijn voer- en waterbakje neer te zetten, zodat het in de buurt van zijn “veilige zone” staat. De Maya Nook ook verkrijgbaar met garderobekastje om kattenvoer, snoepjes en speeltjes in op te bergen. 

Het adopteren van een kat geeft veel voldoening en ik ben heel blij dat de schuwheid van Smudge me er niet van heeft weerhouden hem een nieuw thuis te geven. Als u een kat heeft geadopteerd of van plan bent dit te doen, dan raad ik een indoor kattenhuis zoals de Maya Nook ten zeerste aan. Dit geeft uw kat een veilige plek die helemaal voor hem alleen is – dit kan de persoonlijkheid van uw kat echt veranderen.

No comments yet - Geef een reactie

This entry was posted in Dierenverhalen on May 20th, 2019 by ellenklompmaker


Hoe leggen kippen eieren?

STAP EEN: LICHT

Het proces van het leggen van een ei begint in de ogen van een kip. Zonlicht dringt het oog binnen en activeert de pijnappelklier, een lichtgevoelige klier vlak bij het oog. Dit zet een proces in de eierstok van de hen in gang waardoor de eisprong plaatsvindt. Deze lichtgevoeligheid is een van de redenen dat hennen tijdens de winter minder eieren leggen.

1. Eierstok, 2. Infundibulum, 3. Eileider, 4. Magnum & isthmus, 5. Uterus, 6. Cloaca

STAP TWEE: DE DOOIER

Hennen worden geboren met twee eierstokken, waarvan één meteen stopt met werken nadat het kuiken is geboren. Waarschijnlijk gebeurt dit omdat het energie bespaart en zolang de andere eierstok werkt, één voldoende is.

In de eierstok bevinden zich een paar duizend potentiële eieren (Latijn: ovum, mv. ova). Als je een kip van binnen zou kunnen bekijken, dan zou je deze onontwikkelde ova aan het begin van de ruggengraat zien zitten. Op het moment dat een kip eenmaal oud genoeg is om eieren te leggen, beginnen een aantal ova zich te ontwikkelen tot wat later de dooier wordt. Vervolgens wordt een rijpe eicel (oöcyt) afgestoten door de eierstok en komt deze terecht in de opening van de eileider, ook infundibulum genoemd.

Dit proces, de ovulatie, vindt gemiddeld eens per 25 uur plaats. Normaal gezien begint dit proces weer van voor af aan ongeveer een uur nadat het laatste ei is gelegd.

STAP DRIE: HET EIWIT

De dooier bereikt via het trechtervormige infundibulum de eileider. Als een haan de hen het hof heeft gemaakt vindt hier de bevruchting van het ei plaats. In dit geval is op de dooier een wit vlekje zichtbaar. Dit is het kiemschijfje, een enkele cel van de hen die zich samen met het sperma van de haan door middel van celdeling zal ontwikkelen tot een embryo. 

De weg die het ei aflegt is altijd precies hetzelfde, of het nu bevrucht is of niet. De dooier reist in de eileider via het magnum en isthmus, waar het eiwit (ook albumen genoemd) zich ontwikkelt. Het eiwit en membraan zorgen ervoor dat alles samen wordt gehouden. De hagelsnoeren (of chalazae), twee spiraalvormige banden, zorgen ervoor dat een ei in het midden van het eiwit wordt opgehangen. Het geheel begint er inmiddels uit te zien als een ei. Er mist alleen nog een cruciaal onderdeel: de eierschaal!

STAP VIER: DE SCHAAL

Het ei wordt in de baarmoeder (uterus) van zijn schaal voorzien. De ontwikkeling van de schaal duurt ongeveer twintig uur, dus dit is het meest tijdrovende deel van het proces. Voordat het ei zich voor de laatste keer verplaats wordt de buitenste, antimicrobiële laag van het ei gevormd. Hierna komt het in de cloaca terecht, klaar om te worden gelegd.

No comments yet - Geef een reactie

This entry was posted in Kippen on May 20th, 2019 by ellenklompmaker