Omlet blog Category Archives: Dierenverhalen

“Ex-legkippen aan onze toom toevoegen”

Caramel Quin en haar kinderen houden kippen in hun achtertuin in oost Londen. Dit is hun dagboek over de kennismaking van ex-legkippen en een oudere hen.

We begonnen met twee hennen en een Eglu Cube. Een vriendin die acht jaar lang kippen had gehouden had haar tuin nodig. Wij dachten er al over na om kippen te gaan houden, dus ze heeft ze aan ons overgedragen. We noemden ze Buffy and Britney (Ik maak geen excuses voor het hersenspoelen van mijn twee tienerkinderen om van jaren ’90 popmuziek te houden).

Dit was iets meer dan een jaar geleden. Buffy is nog altijd gezond, Britney heeft nog slechts een paar maanden geleefd. We gingen van de dames houden en stonden al op de wachtlijst om ex-legkippen te redden via de British Hen Welfare Trust. (te vergelijken met de stichting Red een Legkip in Nederland en België). We deden dit zo snel mogelijk: Buffy had andere kippen nodig als gezelschap, of wij toch in ieder geval.

We reden naar een nabije ‘rehoming day’ en kregen zes vogels die we in een paar kartonnen dozen mee naar huis namen. Ze zagen er zo zielig uit, mager en bleek. Hun kammen waren bleek en slap. Onze hond, die we in huis hadden opgesloten, drukte zichzelf tegen de glazen deur en kwijlde als een hongerige hond uit een tekenfilm, hoewel de kippen niet veel vlees op hun botten hadden… De hen met de minste veren kreeg van ons de bijnaam Necky en zag er meer uit als een dinosaurus dan een vogel. De brutaalste hen kreeg de naam Dora the Explorer omdat ze elke hoek en kier in de tuin inspecteerde. 

Een tuin! Het was maar moeilijk voor te stellen dat deze vogels nog nooit buiten waren geweest. Alles was nieuw voor ze terwijl ze hun natuurlijke gedrag voor het eerst konden uiten, zoals krabben en pikken in de aarde op zoek naar insecten en wormen. We lieten ze de boel verkennen terwijl Buffy toekeek vanuit de kippenren. Daarna wisselden we ze zodat ze konden eten en Buffy vrij kon rondscharrelen. Daarna zetten we ze samen in de ren en keken enthousiast toe hoe de eerste kip gebruik maakte van de ladder en haar weg naar de Eglu vond.

De eerste nacht vonden niet alle kippen hun weg naar boven om te gaan slapen. Een dames paar sliepen onder de Eglu Cube, dus ik ben de ren ingegaan en heb ze zelf ‘s nachts in het hok gezet. Hierna wisten ze waar hun thuis was en gingen ze op stok voordat de Autodoor sloot om ze warm en veilig te houden.

We gaven ze voldoende tijd om vrij rond te scharrelen. Ook gaven we ze een extra voer- en drinkbak, zodat geen van hen weg zou worden gepest tijdens het eten. De hangende feeder bleek het beste omdat alle zeven vogels er tegelijk gebruik van kunnen maken. Gedurende een paar weken besloot ik de gebruikelijk legkorrels te vervangen voor fijnere legkorrels omdat de vogels gewend waren aan kleinere korrels toen ze nog commerciële leggers waren.

De tweede dag vonden we eieren verspreid in de tuin, de schattigste was degene die we in een kuiltje in een stofbad vonden. Maar binnen een week hadden ze allemaal door waar de nestkast was. Voordien hadden we nooit meer dan twee eieren per dag, dus het was leuk om er plot vijf of zes te hebben (op een dag hadden we er zelfs zeven). Ex-legkippen zijn vaak uitstekende leggers, dat is waar ze uiteindelijk voor zijn gefokt natuurlijk.

Ik herinner me dat ze op dag twee in paniek raakten toen het begon te regenen: ze hadden deze waterkogeltjes die uit de lucht kwamen vallen nog nooit meegemaakt. En ik herinner me het grappige moment dat ik een handvol cherry tomaatjes in de ren gooide en alle kippen wegdoken alsof ik een handgranaat had laten vallen.

Het pesten was minder erg dan ik gevreesd had. Buffy moest het in haar eentje opnemen tegen de nieuwe dames genaamd Willow, Betty, Mercury, Dora, Chirpy da Hen en Mango Buckbeak (de namen waren door mijn kinderen bedacht). We gaven ze al snel gekleurde pootringen, nog voordat het te lastig werd om ze uit elkaar te houden. Hun veren groeiden echter langzaam terug omdat we ze in April hadden geadopteerd. Blijkbaar krijgen ze in de winter sneller veren omdat ze ze nodig hebben om warm te blijven.

Chirpy en Mango hadden de minste veren en werden het meest gepikt door de andere kippen en soms verjaagd van hun eten. We gaven ze echter veel tijd om vrij rond te scharrelen en als de grotere dames in de tuin waren hadden de kleinere de kans om te eten. Langaam maar zeker maakte het gemene pikken plaats voor vriendelijker gedrag. Zo maakten ze elkaars veren schoon na een stofbad en verwijderden ze de beschermende omhulsels van elkaars nieuwe veren. 

Nu, zeven maanden later, hebben we Buffy nog steeds en vier van onze nieuwe dames. Willow en Mercury hebben het niet gered: een stierf plotseling en de andere was een paar dagen onwel. Maar we hebben andere kippen weer gezond kunnen maken. Mijn bananen-pap staat er nu om bekend kippen van de dood te redden.*

De ster van de show is Chirpy da Hen, waarvan ik zeker ben dat ze het oudste zal worden. Misschien wordt ze zelfs oudere dan ik. Ze liet ons een paar maanden geleden flik schrikken met een enorm gezwel. We hebben het schoongemaakt en onderzocht en waren er eigenlijk zeker van dat het een tumor was. We hebben haar apart gezet in een bench om te voorkomen dat de andere kippen de pijnlijke bult zouden pikken. We hebben haar bananenpap en pijnstillers gegeven. Na een week trad er duidelijk verbetering op (…) en konden we haar weer bij de andere kippen zetten. Het gaat nu prima met haar. Nee, meer dan prima zelfs. She’s badass.

BHWT maakt duidelijk dat de verwachtingen bij het adopteren van een kip soms beperkt moeten zijn: de levensduur van een ex-legkip is moeilijk in te schatten. Ze zeggen “uw hen heeft ten minste goedheid ervaren buiten het commerciële systeem en dat is meer dan ze ooit had durven hopen.” Als u denkt dat huisdieren een goede manier zijn om uw kinderen iets te leren over sterfelijkheid, kies dan voor ex-legkippen. Ze zijn leuk, hun eieren zijn heerlijk en het geeft een goed gevoel om hun leven te verbeteren, hoe lang of kort dat ook mag duren.

Onze hennen hebben een fijn leven en krijgen elke dag de gelegenheid om vrij rond te scharrelen. Ze eten goed, ze springen in de lucht zelfs om de rozen en fuchsias te eten en dat kan me niks schelen. De hond is nu ook aan ze gewend en ze kunnen tegelijk buiten zijn zonder dat hij zich gedraagt als een hongerige hond uit een tekenfilm. 

Ik heb nu een inloopren met een dekzeil tegen de regen. Dit is zowel voor mijzelf als voor de dames. Ik heb het voornamelijk genomen zodat ik de ren kan uitmesten zonder dat ik hoef te knielen. Ook geeft het de dames veel ruimte en kunnen de kinderen en vrienden ze wanneer ze maar willen bezoeken.

We hebben de hele cirkel doorlopen nu Buffy in de rui is. Ze is half kaal nu het koud is terwijl de ex-legkippen bijna al hun veren terug hebben. Volgend jaar zullen we waarschijnlijk meer ex-legkippen aan onze toom toevoegen. Ik denk dat we ze in de eerste plaats hebben genomen met het oog op de eieren. Maar nu betekenen ze meer dan dat: ze maken deel uit van ons gezin… en leggen toevallig heerlijke eieren.

Voor meer informatie over ex-legkippen, bezoek de website www.redeenlegkip.nl of www.redeenlegkip.be.


*Geef uw kippen met mate snacks. Bereid het voer voor uw kippen altijd buiten uw keuken  om kruisbesmetting te voorkomen.

No comments yet - Geef een reactie

This entry was posted in Dierenverhalen


Het voordeel van de Maya Nook voor een voormalige asielkat

Er wachten veel katten in asielen op een nieuw thuis. Sommige van hen hebben een zware tijd achter de rug. Misschien hebben ze op straat geleefd, zijn ze mishandeld of gewond. Hierdoor kunnen ze, begrijpelijk, op hun hoede zijn voor mensen die ze niet kennen.

Toen in mijn kat adopteerde was hij depressief en had overgewicht door de lange tijd die hij in zijn kennel had doorgebracht zonder interesse te tonen in spelen of interactie met mensen. Hij verbleef al vier maanden in het asiel en tot dan toe had nog niemand interesse in hem getoond. Door de stress was zijn vacht uitgevallen maar toen ik hem aaide hoorde ik een zacht gespin. Dat was het moment waarop ik besloot hem te adopteren.

Nadat Smudge thuis was aangekomen opende ik het deurtje van zijn reismandje. Een aantal uren weigerde hij echter om naar buiten te komen. Toen hij dat wel deed verstopte hij zich snel onder de keukentafel.

Gedurende de eerste weken dat hij bij ons was bracht hij veel tijd door onder bedden, banken, tussen dozen of onder een dekentje. Het duurde lang voordat Smudge de moed had verzameld om op de bank te komen zitten. En zelfs als hij daar zat was de minste beweging of geluid voldoende om hem in angst te laten verdwijnen.

Het was duidelijk dat hij meer tijd nodig had om zich thuis te gaan voelen en minder bang te zijn. Tijd om outside the box te denken – of juist binnen? Ik merkte namelijk dat hij zich in een gesloten ruimte meer op zijn gemak voelde, waar niets of niemand bij hem kon. Daarom besloot ik te zoeken naar een mand die het beste bij zijn timide persoonlijkheid paste.

De Maya Nook is een indoor kattenhuis met gordijnen. Jawel, gordijnen. Voordat u dit afdoet als weer een voorbeeld van antropomorfisme, laat het me uitleggen. De gordijnen zien er niet alleen mooi uit, maar zijn ook functioneel. Het verandert de Nook in een gesloten ‘kamertje’ waar katten in alle rust kunnen slapen. Kortom, een veilige plek die helemaal van hen alleen is. Door hun mandje in de Nook te zetten geeft u ze een plek waar ze zich kunnen terugtrekken. De gordijnen maken het mogelijk om hun ruimte volledig af te sluiten zodat ze niet naar buiten kunnen kijken, maar ze ook niet gezien kunnen worden. 

Toen ik Smudge kennis liet maken met de Maya Nook duurde het niet lang voordat hij eraan gewend was. Ik liet hem alleen met de Nook zodat hij de kans kreeg het op zijn eigen tempo te benaderen. Het leek me geen goed idee hem op te tillen en hem erin te zetten, omdat hij er zo misschien een negatieve associate mee zou krijgen. Hij snuffelde wat rond en verkende de Nook van binnen met de gordijnen open. Toen hij er voor het eerst in ging liggen sloot ik de gordijnen voor 30 seconden en opende ze weer. Dit herhaalde ik een aantal keer zodat hij aan beide scenario’s kon wennen. 

Als hij zich achter de bank of onder het bed verschool leek hij voortdurend op zijn hoede. Met de Maya Nook heb ik het idee dat hij zich helemaal kan ontspannen en beter in staat is zich af te sluiten van wat er aan de andere kant van de gordijnen gebeurt.

De combinatie van een rustige plek en meer slaap heeft meerdere voordelen voor de voortgang van Smudge. Hij is duidelijk meer ontspannen en brengt meer tijd door buiten zijn mand. Hij begint er zelfs een beetje voor open te staan om te spelen. Voor onbekenden is hij nog steeds bang, al laat hij zich steeds vaker zien. Maar hij weet dat hij altijd naar zijn Nook kan gaan als het hem wat teveel wordt.

Ik ben er ook zeker van dat de Nook enorm gaat helpen tijdens bijvoorbeeld Nieuwjaar. Het zal helpen het geluid van het vuurwerk wat te dempen en de gordijnen zorgen ervoor dat de lichtflitsen niet zichtbaar zijn.

De Maya Nook is ontworpen als een meubelstuk en we kunnen er dus van alles bovenop zetten. Ik vind het een mooie plek om Smudge zijn voer- en waterbakje neer te zetten, zodat het in de buurt van zijn “veilige zone” staat. De Maya Nook ook verkrijgbaar met garderobekastje om kattenvoer, snoepjes en speeltjes in op te bergen. 

Het adopteren van een kat geeft veel voldoening en ik ben heel blij dat de schuwheid van Smudge me er niet van heeft weerhouden hem een nieuw thuis te geven. Als u een kat heeft geadopteerd of van plan bent dit te doen, dan raad ik een indoor kattenhuis zoals de Maya Nook ten zeerste aan. Dit geeft uw kat een veilige plek die helemaal voor hem alleen is – dit kan de persoonlijkheid van uw kat echt veranderen.

No comments yet - Geef een reactie

This entry was posted in Dierenverhalen


8 signalen dat uw hond van u houdt

Warm welkom

Eén van de leukste dingen van het hebben van een hond is thuiskomen en over-enthousiast begroet worden. Of u nu 10 minuten naar de winkel bent geweest of de hele dag heeft gewerkt, uw hond zal u begroeten alsof u dagen weg bent geweest. De kwispelende staart, natte tong en vreugdedansjes zijn een duidelijk teken dat uw hond van u houdt en blij is dat u weer thuis bent. 

Gapen

We weten allemaal dat iemand zien gapen aanstekelijk werkt. Maar wist u ook dat een hond meer geneigd is te gapen als hij zijn eigenaar dit ziet doen, dan wanneer een onbekende dit doet? Er wordt verondersteld dat dit een manier is voor honden om empathie te tonen, en dat het tegelijk gapen met een eigenaar een teken van liefde is. 


Likken

Maakt uw hond u ‘s ochtends wakker met natte kusjes, of likt hij of zij uw gezicht als jullie aan het spelen zijn? Dit is een duidelijk teken dat uw hond zich helemaal bij u op zijn gemak voelt. Honden doen dit ook bij hun ouders en broertjes en zusjes.

Speeltjes delen

U denkt misschien dat uw hond gewoon wil spelen als hij u zijn favoriete speeltje brengt. Maar willen spelen is ook een teken dat uw hond van u houdt. Door u de geliefde speeltjes aan te bieden laat uw hond zien dat hij u als roedelleider beschouwt en volledig aan u uw toegewijd.


Van uw geur houden

U krijgt er misschien een beetje genoeg van dat uw hond steeds uw kleding steelt en er mee door het huis rent… Maar deze diefstal is eigenlijk een teken dat uw hond u heel lief vindt. Zo heeft uw hond het idee dat u dicht bij hem bent, zelfs als u er niet bent. Als u ziet dat uw hond dit gedrag vertoont kunt u een oud t-shirt in zijn mand leggen zodat hij zich veilig voelt als u niet thuis bent.

Oogcontact

Als uw hond u aankijkt als u met hem praat of speelt, dan wil hij u laten weten dat hij van u houdt. Oogcontact zorgt voor het hormoon oxytocine, wat zorgt voor een gevoel van comfort en affectie. Dit versterkt de band die uw hond met u heeft. Opmerkelijk is oogcontact voor honden onderling niet dezelfde functie heeft. Integendeel, oogcontact tussen honden kan een teken van agressie zijn. 

Ontspannen lichaamstaal

Er zijn een aantal manieren waarop uw hond lichaamstaal gebruikt om u te laten weten dat hij zich in uw bijzijn volledig op zijn gemak voelt. Een kwispelende staart is een duidelijk voorbeeld, maar u ziet misschien ook een ontspannen snuituitdrukking, knipperende ogen, opgetrokken wenkbrauwen, een licht gekantelde kop of een buik die wordt getoond om geaaid te worden.

Knuffelen

In het wild slapen honden van dezelfde roedel tegen elkaar aan. U zult misschien merken dat uw hond ook graag tegen u aan komt liggen om een slaapje te doen. Als u het toelaat zullen ze zo dicht mogelijk tegen hun lievelingsmens komen liggen om te slapen. Dit doen ze omdat ze zich zo veilig voelen maar ook om u te beschermen. Zo zult u misschien ook merken dat uw hond bij u in de buurt blijft of tegen u aanleunt als hij zich gespannen of geïntimideerd voelt.

 

No comments yet - Geef een reactie

This entry was posted in Dierenverhalen


8 quotes waar iedereen die kippen houdt zich in kan vinden

1. “Ik denk erover na om de TV te verkopen, ik kijk toch alleen maar naar mijn kippen.”

 

2. “Ik voel me een beetje down vandaag, wat rondscharrelen met de kippen zal me goed doen.”

 

3. “Ja, we hebben een fijne vakantie gehad. Maar ik heb me voornamelijk zorgen gemaakt over de kippen.”

 

4. “Sorry dat ik laat ben, ik moest nog even kijken hoe het met de kippen ging.”

 

5. “Ik heb vanmorgen geprobeerd uit te slapen, maar de kippen hadden honger.”

 

6. “Een dag niet geknuffeld met een kip, is een dag niet geleefd!”

 

7. Collega’s: Heb je een leuk weekend gehad?
Ik: Kippen.

 

8. Ik toen: drie kippen lijkt me een mooi aantal.
Ik nu: 🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓

No comments yet - Geef een reactie

This entry was posted in Dierenverhalen


8 signalen dat uw kat u beheerst

Elke katteneigenaar……sorry, bediende… zal onderstaande scenario’s maar al te goed herkennen. Moet u tijdens het lezen aan een bepaalde crazy lady denken, tag deze persoon dan op social media met de hashtag #OmletPets.

 

Nadat u voor de zoveelste keer heeft gezworen dat u uw kat echt niet meer in de slaapkamer laat, brengt uw kat nu meer tijd in uw bed door dan u, gezellig onder de dekens.

U wordt vaak (/meestal) wakker met uw kat op uw kussen, over uw voeten of met een uitgestrekte kattenpoot in uw gezicht.

Uw kat verwacht dat zijn eten naar hem wordt gebracht. En u geeft toe. Elke. Keer. Opnieuw.

Een strenge “nee” wordt beantwoord met een haal over uw belerende vinger, zelfs als uw kat iets deed wat niet mocht. Katten mogen ALLES.

U heeft zowat alle kattenspeeltjes voor uw prins/prinsesje gekocht, waar nooit mee wordt gespeeld…
“Maar die hoek van het tapijt is zó leuk! Oeh – kijk, een haarelastiekje! Verpakkingen? MIJN FAVORIET!”

Wie heeft er nog een wekker nodig? U heeft een hongerige kat!
“Hoe bedoel je, 5 uur ‘s ochtends is geen tijd voor ontbijt? Opstaan jij!”

“Als ik op het aanrecht wil spelen, dan zal ik op het aanrecht spelen – Waag het niet me iets te verbieden.”

Hoe kattig ze ook kunnen zijn, u zal altijd van ze houden. Geen weg meer terug! 

No comments yet - Geef een reactie

This entry was posted in Dierenverhalen