Lekker eten, lekker voer, geen verspilling: het leven met Jude Harper

Toen we Jude Harper voor het laatst spraken, was hij bezig een rustiger en meer geaard leven op te bouwen – stap voor stap, met één eigenzinnig project tegelijk. Dat sprak duidelijk tot de verbeelding. Mensen hielden van zijn eerlijkheid, zijn humor en zijn weigering om te doen alsof hij alles al helemaal op een rijtje had.

Deze keer kwam het gesprek vanzelf op wat er daarna komt. Want zodra het kippenhok gebouwd is en de kippen zich er gelukkig hebben gevestigd, begin je de systemen om hen heen op te merken. De dagelijkse details, de kleine dingen die het houden van kippen makkelijker, schoner en slimmer maken.

Voor Jude betekent dat veel nadenken over afval. Wat wordt op de juiste manier gebruikt, wat gaat terug de tuin in en wat mag absoluut niet op de vloer van het kippenhok terechtkomen. Dat is precies waarom de verspillingsvrije smart feeder zo’n handig onderdeel van zijn opstelling is geworden.

“Er ligt absoluut nooit iets op de grond eronder,” zegt hij, “wat geweldig is, want als je kippenvoer koopt, kunnen de kippen het net zo goed opeten.” Het is een simpel punt, maar wel een belangrijk punt. Bij verspillingsvrij voeren gaat het niet alleen om een net uiterlijk. Het betekent dat het voer schoon, droog en beschikbaar blijft voor je kippen, in plaats van dat het in de bodem van de ren verdwijnt of door het weer bederft.

Die praktische kant is nog belangrijker als je aan ongedierte denkt. Voer dat op de grond ligt, zorgt niet alleen voor rommel, maar kan ook fungeren als een uitnodiging voor ratten, muizen en wilde vogels. En op het platteland zijn die opportunisten nooit ver weg.

“Er zijn ratten in de buurt omdat, nou ja, het is nu eenmaal het platteland,” zegt Jude. “Mijn buren zeggen wel eens: ‘Ooh, de ratten zijn terug!’” Maar Jude wijst er meteen op dat het probleem zijn kippen nog lang niet heeft bereikt: “ Ik heb geen knaagdieren gezien rond het kippenhok of de voerbak… Het is fijn dat er geen verleiding rondslingert.” Dat raakt echt de kern van de zaak. Het gaat er niet om te doen alsof er geen wilde dieren bestaan, maar om te voorkomen dat je een omgeving creëert die je kippenren in de eerste plaats aantrekkelijk maakt.

Het ontwerp van de verspillingsvrije smart feeder speelt daarin een grote rol. Jude zegt dat zijn kippen er meteen aan gewend waren: “Ze hadden het heel snel door en hadden er helemaal geen problemen mee.” Dat is precies hoe de beste producten voor de kippenhouderij zouden moeten aanvoelen: gemakkelijk voor kippen, gemakkelijk voor mensen en stilletjes effectief op de achtergrond.

Hij merkte ook op hoe de vorm van de voerbak helpt om het voer te beschermen. “Kippen moeten hun kop er iets dieper in steken om bij het voer te komen, wat prima is als je een kip bent, maar moeilijker, denk ik, als je een knaagdier of een ander soort dier bent.” Het is een van die slimme ontwerpdetails die veel voor elkaar krijgen zonder er veel ophef over te maken. Jude laat zijn voerbak in de ren hangen; dat past bij zijn opstelling en zorgt ervoor dat alles van de grond blijft, droog en schoon blijft. Hij vindt het ook prettig dat hij zich ’s avonds over één ding minder zorgen hoeft te maken: “Dat is een klusje waar je je geen zorgen over hoeft te maken… het trekt ’s nachts niets aan.”

Wat Jude zo’n natuurlijke gesprekspartner maakt als het gaat om het vermijden van verspilling, is dat dit idee al zo’n grote rol speelt in zijn leven. Lang voordat de kippen er waren, was hij al bezig met composteren en het verbouwen van zijn eigen voedsel. Wat begon met potten en een klein tuintje is geleidelijk uitgegroeid tot iets veel groters: bessen, wortelen, uien, knoflook, slabladeren, courgettes en wat het seizoen verder nog te bieden heeft.

Maar zoals altijd is hij er verfrissend realistisch over. “Ik ben niet volledig zelfvoorzienend,” zegt hij. “Ik denk dat volledige zelfvoorziening ongelooflijk moeilijk te realiseren is voor één huishouden, laat staan voor één persoon, maar ik doe wat ik kan!” Die eerlijkheid is een van de redenen waarom zijn manier van doen zo toegankelijk aanvoelt. Het gaat er niet om alles perfect te doen, maar om doordachte keuzes te maken, langzaam gewoontes op te bouwen en op te merken waar verspilling plaatsvindt.

Die gedachtegang geldt ook voor de kippen. Een deel van wat Jude verbouwt, kan rechtstreeks vanuit de tuin naar het kippenhok – bessen zijn een bijzondere favoriet.

Hij zegt dat zijn kippen dol zijn op aardbeien, rode bessen en bramen, en dat zelfgekweekte courgettes ook goed in de smaak vallen als ze in de tuin een beetje te enthousiast worden. Het past allemaal in dezelfde bredere kringloop: compost voedt de grond, de grond voedt de tuin, de tuin voedt het huishouden en de kippen, en de kippen geven er iets voor terug. Het is niet gepolijst of voor de show. Het is gewoon een goed, verstandig systeem dat gebruikmaakt van wat er al is.

En dat is eigenlijk de reden waarom de slimme verspillingsvrije feeder zo logisch is in de wereld van Jude. Als je tijd hebt gestoken in het verbouwen van voedsel, het maken van compost, het hergebruiken van wat je kunt en het leren leven in het ritme van de seizoenen, begint verspild voer bijzonder onnodig te voelen. Het wordt onderdeel van een groter geheel: dingen op de juiste manier gebruiken, beschermen waar je voor betaald hebt, en niet per ongeluk elk voorbijkomend ongedierte tegelijk voeren.

Net als de rest van Jude’s verhaal gaat het hier niet om het meteen de eerste keer perfect doen. Het gaat erom één goede verandering door te voeren, dan nog een, en die veranderingen te laten uitgroeien tot iets dat werkt. Soms betekent dat leren hoe je frambozen of wortelen kweekt, en soms betekent het het kiezen van een voerbak die stilletjes meerdere problemen tegelijk oplost. Het mooie van de verspillingsvrije smart feeder is dat hij precies dat doet: hij houdt het voer waar het hoort, helpt ongedierte weg te houden en zorgt ervoor dat de hele opstelling beter onder controle lijkt te zijn.

This entry was posted in Uncategorised